Kayıtlar

Graceful Nurture

She welcomed with the gracefulness of hers Praying for the beauty of sacred future awaiting Breathe into me she said Reaching looniest moment of misty mornings In the forsaken inn of nowhere Come easeful she said Bring me the nurture you hold Is what I long for Beholding the moment of this clarity Tell me what you bring Nurture me! With blissful embrace of yours Tell me what I need Take my gift in the house of pain Nothing is born out of This Çılga İşcan
He said " I love you."  Then all lights faded into one bright one     And we melted together into  deep blue night...                                                       25/10/2017 Çılga

Yıkıklıkta bir veda

Ve biz, yıkıklık evlerin ardında Kalan bir çocuk mahsun Güneş tepenin ardında, Gözlerin... Gözlerimi ıslatıyor Bu sevda bir türkü Uzaktan dalga dalga yayılan Dokunmamış ipekten, Denenmemiş, vahşi ama Bir o kadar da katıksız Kesintili anlarda son bir nefes bizimkisi Gözlerin gözlerime değiyor Ve ben bitiyorum. Gözlerin, gözlerimi okşuyor son kez Islak Nemli Ve titrek... Sen öpmüyorsun beni Dudakların değil beni öpen Kirpiklerin öpüyor beni Islak kirpiklerin uğurluyor beni Ben yitiyorum Sen gidiyorsun... Çılga, 2017, Izmir

Bir yenilenişin öyküsü

Sana her ulasmaya calıstıgımda Her kosusumda dususlerime ragmen Tuza basmak gibiydi bu Once kazıyarak kanatmak Sonra da tuza basmak Gunlerimi gecelerime Gecelerimi de hecelerime bagladım Her gece ilmek ilmek isledim seni duslerime Bile bile seni beni Ve tum her seyi Her oksadiginda saclarim Yastigimi once yaraladım sonra sardım tum duygularımı Duslerimdeki cenneti avuclarıma alip Gece cokerken dusundum hep Nelere deger oldugunu Durdum dusundum ve yola koyuldum Yildizlarimin pesinden Beyaz yansımalar siyah duvarlarda buyuk kucuk iri ufak Yasli bir adamın izinde Kurdum cenneti antik kelimeleri peslerken Gozyaslarinin ulkesine Duyuyorum yıkılısımin davullarını Tum fisirtilarinda zaferlerinin gizlenmis Biliyorum bu uzun surecek Seni sokup atmak Mehtap gosterirken yeni ufukları Yeni bir dunya insaada Yeni uzaklarda Aranista  yasamın mucizesi Ve tum yol gostericim Cennetin melodilerindeki aldanislar Bos bir tuvale dolarken Aklıma dolan anılar
Saatlerden ince bir karamsarlık Bir şişe şarap masada Sen, ben ve anılar Nazım'ın da dediği gibi aslında Tüm her şey Ne kadar da güzel şey Seni düşünmek Seni düşünebilmek yaşananlara rağmen Ümitlenmek ve tekrar ümitlenmek Her gece yeniden ve yine Ne güzel şey seni düşünmek Eski bir plakta yeni bir şarkı gibi Bir son biçilmemiș ve sana dair İşte tam da bu dakika karamsarlık Senin bana ait olamadığını hatırlamak Her bir notada, her bir nefeste Ve ben kırgın bir çiçek balkonda Çaresizce bekleyen Bekleyecek... Şarkıyı kendisinin söylemesini...

Düşüyoruz, Deniyoruz, Arıyor ve Kaybediyoruz....

Resim
Herkes birilerini kaybediyor durmadan. Eskiden sorgularken, düşünürken şimdilerde ise... Önemsemiyoruz, düşünmüyoruz.  Önemsemek eski bir sözcük gibiyken artık yaşamımızda, empati ise bir hayal gibi. Birileri mi ölmüş, birileri mi şehit olmuş. Olsun ne olacak, vatanı koruyorlar değil mi? İnsanlığımız ölüyor aslında o genç insanlar yerine. Her geçen saniye bizler ölüyoruz aslında. Umursamadığımız her genci kaybederken, her ehit haberini izlediğimzde bizler insaniyetimizi kaybediyoruz sessizce. Toprağa verilen her can, git gide 78 milyonun birer parça insanlığını da alıp götürüyor. Uyuyoruz ya rahatça, geziyoruz, tozuyoruz ya hani. Umursamıyoruz işte.  Nasıl bu kadar umursamaz olduk, neden bu kadar değiştik? Düşüyoruz durmadan. Yeni arayışlara giriyor kaybediyoruz... Umutları git gide yitiriyoruz.. Yann Tiersen'in Summer 78 inde de hissettirdiği gibi sona sürükleniyoruz, her saniye.  Satranç tahtasındaki piyonlar gibi, oradan oraya. En son isyanlarımız sona karışırken, ...

Bilmek, bilebilmek seni

Yastıkta saçlarının nasıl dağıldığını bilmek Dokunabilmek sana Tekrar ve tekrar düşebilmek sevdana Sana dönmek her sabahki gibi Tekrar ve tekrar Sende buluşabilmek Bilmek saçlarının kaçı siyah Kaçı beyaz Karda kalmış gözlerin Neden böyle neden değil Kışa baharın geldiği gibi Gelebilmek gözlerine bir bahar sabahı gibi Müjdelemek gibi mevsimleri Sana ve sadece sana Söylesene nasıl bir şey bilmek seni Her heceni içten içe Boydan boya bilebilmek Beşinci bir mevsime düşlemek Beni ve seni Nasıl bir şey söylesene Kışa, ilk bahar olabilmeyi Hazanın ortasıyken düşlemek

Aşk bir savaş ve sen ölüsün Mona

Monaya kırgındı Sezai Kızgınlığından miydi kırgınlığı Yoksa anlaşılmanın yanlışlığından mi Ama kırgındı Sezai Monaya Bir başka evde de Piraye Avunuyordu Nazımsız hayatına Bir yarısı uzakta Tek başına Acıyı kadınlar mi erkekler mi çeker Daha fazla bilinmezdi ama Kadınların suskunluğunda yazan  Erkekler olunca Mona unutuldu Sezai yaşadı Dilden dile kalemden kaleme... Gecenin karanlığı mi daha karanlıktı Yoksa kalbindeki sızı mi genç kadının Ay yavaşça güneşe bıraktı yerini Düşünceler boğarken kadını Kendi sessizliğinde Mantık ve kalbin savaşı Çekerken içeri her nefeste kadını 1 0 yenildi her yakarıșta mantık Acıyı bile bile kaybetti savaşı İlmek ilmek, düğüm düğüm Hayatın kırılganlığı vuruşuyla Bitirdi savaşı geriye bir hüzün Çiftleşen kalp atışlarından Düzensiz kesik birini bıraktı Kadın paramparça kalp yarım... Ölüyordu ruhu kadının İnceliklerinden, Kırılganlığından, sabırsızlığından Bozuk bir ritimde takılı Kendi savaşından kayıp Ölüyordu kad...

Işıktaki Gece

Ve sen dedi genç kadın Serin bir rüzgarda önce Yankılandı sesi Sonu hazırlıyordu kelimeler İlik bir sabahın oncesinde Siyah bir gecenin pusunda Kadın soydu kalbini önce adama, Ruhunu ruhuyla tanıştırmak, katmak istedi bir an önce Huzura ulasmak, Onu paylaşmak... İsimsiz bir gecede Sabaha uyanma arzusu İki yolu gösteriyordu kadına Ya gecenin kanatlarında bir kararsızlık Yeni bi günün aydiginliginda yola çıkma ya da. İlk ışıklarıyla uyandı kadın sabahın Tas duvarların sogukluguyla Ürperdi, boğuldu yine kendi içine Düşüncelerinde, Kehanetine yenildi, Bir daha ve bir daha. İlik bir damla yas düşerken Defterin silik yazılarına İç çekti kadın Güneş doğuyordu seveceği adamın üstüne Umut doluyordu kırgın kalbine Uykusuz gecelerine, Rüyalarının sahipsizligine inat.. Gun geceyi kovalarken Tüm rüyalar bitiyordu rıhtımdan Çıkarken son tekne Genç adam bir yas daha alıyordu Günler gecelere dönerken Kadın adama dönerken...       Çılga İŞCAN 19.0...

Karanlık ve Kurşunlar

Ayrılık Şafağa atılan 33 kurşun Hüzün karşı kıyıda bir semt Ölüm komşu Diriliş kardeş... Saat 13:21 de Takılmış Alınan son nefees hapiste Son atışta Papatyalara kan vurulmuş Fikirlerim inceden bir yara Azabın yolcusu beynim Uğurluyor geceleri peşi sıra Soğuk kara duvarlara... İmkansızın köşelerinde Bir çocuk uyanmayı bekliyor Bahar kitaplarda geçen bir mevsim Saatler kışta kalmış Bir cılız ses aynadan Bir gece daha diyor Güçsüzce Sessizliğe gömülü... Dallarına ayaz vurmuş Kalbim uyanışı bekliyor Hüzün gecelerden uzak Sevda can çekişmekte...                     Çılga İŞCAN                    26 Şubat 2015 İYTE
Aylar sonra ilk yazış. İlk iç döküş. Sen ilk sigaram dertle içtiğim Yıldızlardan dilediğim ilk dilek İlk gozyasım sol yanağından öpen Umutla gökyüzüne baktığımda  sessiz ilk çığlıklarım yorganın altındaki Birisi işte aklıma gelen aklıma ilk düşen Hayırlısı dendiğinde her telefon sesinde yüreğimi hoplatan Geceleri zifti karanlıkta uyandıran  O el O sensin işte Ansızın aklıma düşen Sırtıma değen parmaklar Bir soğukluk puslu gecede Sağ yanağımı okşayan son göz yaşım Uzaklardaki şehrine şehrime küskün kalbim Ruhum Ruhum desen cam keskini Dudaklarım rüzgar Düşüyorum öylece boşluklardan boşluklara Çıkmayan sesim düğüm içimde  heceler arasında sıkışmış hayatım Gitme sözcüğünün git ve me si arasında Zaman durmamış belki Kalbim o iki nefes arasında Ölüm değil elbet Yarı ölüm belki de Uykudan ağır ölümden acıtıcı Çocuk değiliz elbet Büyüyoruz geceler günlere bağlandıkça Hatalarımız devasa Ruhumuz çocuk Kalplerimiz sokak köşelerinde kırılmış ...

Feeling Good ve İnsan Bünyesi

Resim
Ne durumda olursak olalım, her güne bir yenilik yapmak için başlıyoruz aslında. Her gün cesur bir şekilde kalkıyoruz yataklarımızdan.  İyi olarak kalkıyoruz, her yeni gün kendi cesur dünyamızda. Fark etmesek de pek çok karar alıyoruz aslında, cesur olduğumuzu kanıtlarcasına. Belki farkındayız bunun, belki de değiliz. Aslında Nina Simone'de bunu fark etmiş, şarkısına işlemiş kendi sözleriyle. Belki de şarkıya iyice yedirilmiş bu fark edilmişliktendir belki de yıllar geçmesine rağmen dinlenmesi ve değişik şekillerde her zevke uyacak şekilde yorumlanması. Ben kendi açımdan bakarsam tüm umutlarımın bittiği noktada tanıştım bu şarkıyla. Hayatta başarılı olamamış bir insandım pek çok alanda. Bir gün öncesi okulumu değiştirme kararı almış; çok değil birkaç hafta öncesinde de hoşlandığım çocuğun benden hoşlanmadığını fark etmiş, kendi içime kapanıklığımı yaşıyordum. Ben böyle olunca bir ilham gelir yada yataktan çıkmak istemem. İkinci seçenek için sadece müzik dinler ve izlerim etrafımı....

1984 2015'E UZANAN KAPI

     İnsanlar her zaman geleceğe dair iyiyi ve güzeli kurgularken Orwell yıllar öncesinde bir başkaldırı ile tam terini yani kötüyü kurgulamış. Belki Orwell'in doğruluğundandır bu kitabın yıllar yılı yayımlanamayışı. Aslında ne büyük şeydir adı gibi 1984'te yayımlanması bu kitabın . Belki de bu kitabı benim için vurucu yapan şeylerden bazıları yılın 2015'i göstermesine rağmen 1948'de yazılmış bir romanın içerisinde kendimi bulmam, pek çoğumuzun korkutucu gördüğü bir senaryoyu Orwell'in korkusuzca yazması ve hayallerimizin toz pembeliğine tezat gerçekliğin karanlığıyla rüyadan uyanmam. Günümüzün kitaplarındaki gibi oku-geç olayı yok; her cümlesi silkeliyor, durup düşünmeye itiyor okuyucuyu. Mutlaka en az bir yerinde kitabın kendi kimliğimizi bırakıp Winston Smith oluyorsunuz. Çünkü hepimiz onun gibi hem farkındayız hem de değiliz.      Biraz da kitabın içine bakmak gerekirse, Orwell'in dünyası üç farklı devletten oluşuyor, bunlar Avrasya, Doğu Asya ve kita...
ve sen gidiyorsun ardına bakmadan öylece günler gecede yoğurulurken elinde valizin öylece çıkıp gidiyorsun şu kapıdan. hatırlıyorum baharlardan birindeydi işte her ağaç çiçek açarken susmuştun öylece ve gitmiştin bir şey demeden kal demeyecektim oysa ki sadece ışıkları söndür öyle git diyecektim bilirsin korkarım karanlıktan sensizlikten korktuğum gibi

Ve Sen

Cenneti sorsalar bana Gözlerini söylerdim Ne ararsan var içinde Huzur, özgürlük, mutluluk ve nicesi Cehennemi sorsalar Yine gözlerini söylerdim Bir hapishane gibi giren çıkamıyor Bakan çekiliyor sana Acı, kırgınlık ve yorgunluk gizli Hem bir cehennem hem de cennet Dünya gibisin kendi içinde Hem özgürlüğüm Hem de özgürlüğümü engelleyen prangalarım İşte tüm hepsi sensin...

Beklerim bir yaz gecesinde

Beklerim Evet sizi beklerim bayım Gelmeyeceğinizi bile bile Adımı sizden duyamayacağıma rağmen Beklerim. Ortalık karardığında Daha çok beklerim Yaşanmayan anılar gelir aklıma Bilinmeyen ortak şarkılarımız Da arka fonda öylece Beklerim gelmeyeceğini bile bile Bir yaz gecesi.                           Çılga İŞCAN

ASLINDA

Sevdiğin kadar sevilirsin  Ne az ne de çok Hissettiğin kadar varsın aslında. Acıyı hissedebildiğin kadar Mutluluğu tatmış   Mutluluğunun farkında olduğun kadar da  Mutsuzsun aslında Kıyaslayabildiğin kadar yaşıyorsun sadece Olay bu Ne bir eksiği ne de fazlası...                      Çılga İŞCAN

Yabancı

Düşünmeden duramıyorum Eskiden acı veren adın Nasıl oldu da bir yabancı bana Neden herkes gibisin sen de Büyüdüm diye mi oldu bunlar Yoksa zaman ilacım mı oldu Kulaklarında sesim yankılanıyor mu? Hatırlıyor musun hala Yaşananları? Hep derdin özelsin diye Sorardın arada mutluluğun nereden diye Bak ben hatırlıyorum? Hayallerin kurduğumuz gibi mi? Ben koşmayı severdim Sen salıncakta sallanmayı Ben hala seviyorum koşmayı Sen seviyor musun Bir türlü kavuşamadığın güneşini Artık gelmiyorsun öylece aklıma Yabancılaştım haritasız dolaştığım Gözlerine...

UNUTMAK

Dediğim gibi sevdiğim Bir gün gelecek adın anlamını yitirecek Anılardaki hayaletler de Yok olacak bir gün Umutlarım söndükçe değişeceğim Her değişimin sancılı olduğu gibi Bu da olacak elbet Önceleri sadece senin bıraktığın ben olmayayım diye olacak Sonra belki de alışkanlıktan Diyorlar ki unuturken oluyormuş Bilmiyorum Daha önce değişmedim hiç Belki duymuşsundur bir şeyler Belki de sağırsın Gelenlere benden Evet anılarımızı yok ettim Belki bir damla yada hiç göz yaşıyla Hunharca kırdığın kalpten de bu gelirdi anca Ve evet hala merak ediyorsan Farklıyım bu sabah Hiç olmadığım gibiyim belki de Değiştim çünkü ben de...                                   Çılga İŞCAN

Tükeneceğiz

Tükeneceğiz bir gün Masamda öylece duran mum gibi Elbette ikimiz de pes edeceğiz Işığımız sönecek mum gibi öylece Birisi valizini alıp da gidecek Demeyecek hiçbir şey diğeri "Gitme, kal!" diyecek kapılar çerçeveler Susmuş insanların yerine Yanıt oysa ki sadece kapının kapatılması olacak Geride bırakılan her şeye O gün yağmur yağmayacak belki Gözyaşlarımız ne güne duruyor Yeni yaralar, yeni kırıklar olacak Enkaz altında hayaller, kalpte bir sızı Ve sudan bir sicim Bekliyor olacak öylece Tükenirken biz...                                  Çılga İŞCAN                             09,12,2014/İYTE