Yıkıklıkta bir veda
Ve biz, yıkıklık evlerin ardında Kalan bir çocuk mahsun Güneş tepenin ardında, Gözlerin... Gözlerimi ıslatıyor Bu sevda bir türkü Uzaktan dalga dalga yayılan Dokunmamış ipekten, Denenmemiş, vahşi ama Bir o kadar da katıksız Kesintili anlarda son bir nefes bizimkisi Gözlerin gözlerime değiyor Ve ben bitiyorum. Gözlerin, gözlerimi okşuyor son kez Islak Nemli Ve titrek... Sen öpmüyorsun beni Dudakların değil beni öpen Kirpiklerin öpüyor beni Islak kirpiklerin uğurluyor beni Ben yitiyorum Sen gidiyorsun... Çılga, 2017, Izmir