Yıkıklıkta bir veda

Ve biz, yıkıklık evlerin ardında
Kalan bir çocuk mahsun
Güneş tepenin ardında,
Gözlerin...
Gözlerimi ıslatıyor

Bu sevda bir türkü
Uzaktan dalga dalga yayılan
Dokunmamış ipekten,
Denenmemiş, vahşi ama
Bir o kadar da katıksız

Kesintili anlarda son bir nefes bizimkisi
Gözlerin gözlerime değiyor
Ve ben bitiyorum.
Gözlerin, gözlerimi okşuyor son kez
Islak
Nemli
Ve titrek...

Sen öpmüyorsun beni
Dudakların değil beni öpen
Kirpiklerin öpüyor beni
Islak kirpiklerin uğurluyor beni
Ben yitiyorum
Sen gidiyorsun...

Çılga, 2017, Izmir

Yorumlar

  1. Ne güzel de demişsin dudakların değil kirpiklerin öpüyor beni diye

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Köşe Başı