Sınırlar Ardında

Ne durumda olursak olalım, her güne bir yenilik yapmak için başlıyoruz aslında. Her gün cesur bir şekilde kalkıyoruz yataklarımızdan.  İyi olarak kalkıyoruz, her yeni gün kendi cesur dünyamızda. Fark etmesek de pek çok karar alıyoruz aslında, cesur olduğumuzu kanıtlarcasına. Belki farkındayız bunun, belki de değiliz. Aslında Nina Simone'de bunu fark etmiş, şarkısına işlemiş kendi sözleriyle. Belki de şarkıya iyice yedirilmiş bu fark edilmişliktendir belki de yıllar geçmesine rağmen dinlenmesi ve değişik şekillerde her zevke uyacak şekilde yorumlanması. Ben kendi açımdan bakarsam tüm umutlarımın bittiği noktada tanıştım bu şarkıyla. Hayatta başarılı olamamış bir insandım pek çok alanda. Bir gün öncesi okulumu değiştirme kararı almış; çok değil birkaç hafta öncesinde de hoşlandığım çocuğun benden hoşlanmadığını fark etmiş, kendi içime kapanıklığımı yaşıyordum. Ben böyle olunca bir ilham gelir yada yataktan çıkmak istemem. İkinci seçenek için sadece müzik dinler ve izlerim etrafımı....

     İnsanlar her zaman geleceğe dair iyiyi ve güzeli kurgularken Orwell yıllar öncesinde bir başkaldırı ile tam terini yani kötüyü kurgulamış. Belki Orwell'in doğruluğundandır bu kitabın yıllar yılı yayımlanamayışı. Aslında ne büyük şeydir adı gibi 1984'te yayımlanması bu kitabın . Belki de bu kitabı benim için vurucu yapan şeylerden bazıları yılın 2015'i göstermesine rağmen 1948'de yazılmış bir romanın içerisinde kendimi bulmam, pek çoğumuzun korkutucu gördüğü bir senaryoyu Orwell'in korkusuzca yazması ve hayallerimizin toz pembeliğine tezat gerçekliğin karanlığıyla rüyadan uyanmam. Günümüzün kitaplarındaki gibi oku-geç olayı yok; her cümlesi silkeliyor, durup düşünmeye itiyor okuyucuyu. Mutlaka en az bir yerinde kitabın kendi kimliğimizi bırakıp Winston Smith oluyorsunuz. Çünkü hepimiz onun gibi hem farkındayız hem de değiliz.      Biraz da kitabın içine bakmak gerekirse, Orwell'in dünyası üç farklı devletten oluşuyor, bunlar Avrasya, Doğu Asya ve kita...

ve sen gidiyorsun ardına bakmadan öylece günler gecede yoğurulurken elinde valizin öylece çıkıp gidiyorsun şu kapıdan. hatırlıyorum baharlardan birindeydi işte her ağaç çiçek açarken susmuştun öylece ve gitmiştin bir şey demeden kal demeyecektim oysa ki sadece ışıkları söndür öyle git diyecektim bilirsin korkarım karanlıktan sensizlikten korktuğum gibi

Cenneti sorsalar bana Gözlerini söylerdim Ne ararsan var içinde Huzur, özgürlük, mutluluk ve nicesi Cehennemi sorsalar Yine gözlerini söylerdim Bir hapishane gibi giren çıkamıyor Bakan çekiliyor sana Acı, kırgınlık ve yorgunluk gizli Hem bir cehennem hem de cennet Dünya gibisin kendi içinde Hem özgürlüğüm Hem de özgürlüğümü engelleyen prangalarım İşte tüm hepsi sensin...

Beklerim Evet sizi beklerim bayım Gelmeyeceğinizi bile bile Adımı sizden duyamayacağıma rağmen Beklerim. Ortalık karardığında Daha çok beklerim Yaşanmayan anılar gelir aklıma Bilinmeyen ortak şarkılarımız Da arka fonda öylece Beklerim gelmeyeceğini bile bile Bir yaz gecesi.                           Çılga İŞCAN

Sevdiğin kadar sevilirsin  Ne az ne de çok Hissettiğin kadar varsın aslında. Acıyı hissedebildiğin kadar Mutluluğu tatmış   Mutluluğunun farkında olduğun kadar da  Mutsuzsun aslında Kıyaslayabildiğin kadar yaşıyorsun sadece Olay bu Ne bir eksiği ne de fazlası...                      Çılga İŞCAN