Sınırlar Ardında

Düşünmeden duramıyorum Eskiden acı veren adın Nasıl oldu da bir yabancı bana Neden herkes gibisin sen de Büyüdüm diye mi oldu bunlar Yoksa zaman ilacım mı oldu Kulaklarında sesim yankılanıyor mu? Hatırlıyor musun hala Yaşananları? Hep derdin özelsin diye Sorardın arada mutluluğun nereden diye Bak ben hatırlıyorum? Hayallerin kurduğumuz gibi mi? Ben koşmayı severdim Sen salıncakta sallanmayı Ben hala seviyorum koşmayı Sen seviyor musun Bir türlü kavuşamadığın güneşini Artık gelmiyorsun öylece aklıma Yabancılaştım haritasız dolaştığım Gözlerine...

Dediğim gibi sevdiğim Bir gün gelecek adın anlamını yitirecek Anılardaki hayaletler de Yok olacak bir gün Umutlarım söndükçe değişeceğim Her değişimin sancılı olduğu gibi Bu da olacak elbet Önceleri sadece senin bıraktığın ben olmayayım diye olacak Sonra belki de alışkanlıktan Diyorlar ki unuturken oluyormuş Bilmiyorum Daha önce değişmedim hiç Belki duymuşsundur bir şeyler Belki de sağırsın Gelenlere benden Evet anılarımızı yok ettim Belki bir damla yada hiç göz yaşıyla Hunharca kırdığın kalpten de bu gelirdi anca Ve evet hala merak ediyorsan Farklıyım bu sabah Hiç olmadığım gibiyim belki de Değiştim çünkü ben de...                                   Çılga İŞCAN

Tükeneceğiz bir gün Masamda öylece duran mum gibi Elbette ikimiz de pes edeceğiz Işığımız sönecek mum gibi öylece Birisi valizini alıp da gidecek Demeyecek hiçbir şey diğeri "Gitme, kal!" diyecek kapılar çerçeveler Susmuş insanların yerine Yanıt oysa ki sadece kapının kapatılması olacak Geride bırakılan her şeye O gün yağmur yağmayacak belki Gözyaşlarımız ne güne duruyor Yeni yaralar, yeni kırıklar olacak Enkaz altında hayaller, kalpte bir sızı Ve sudan bir sicim Bekliyor olacak öylece Tükenirken biz...                                  Çılga İŞCAN                             09,12,2014/İYTE