ve sen gidiyorsun
ardına bakmadan öylece
günler gecede yoğurulurken
elinde valizin öylece
çıkıp gidiyorsun şu kapıdan.


hatırlıyorum baharlardan birindeydi işte
her ağaç çiçek açarken
susmuştun öylece
ve gitmiştin bir şey demeden


kal demeyecektim oysa ki
sadece ışıkları söndür
öyle git diyecektim
bilirsin korkarım karanlıktan
sensizlikten korktuğum gibi

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Köşe Başı