Aşk bir savaş ve sen ölüsün Mona

Monaya kırgındı Sezai
Kızgınlığından miydi kırgınlığı
Yoksa anlaşılmanın yanlışlığından mi
Ama kırgındı Sezai Monaya

Bir başka evde de Piraye
Avunuyordu Nazımsız hayatına
Bir yarısı uzakta
Tek başına

Acıyı kadınlar mi erkekler mi çeker
Daha fazla bilinmezdi ama
Kadınların suskunluğunda yazan  Erkekler olunca
Mona unutuldu Sezai yaşadı
Dilden dile kalemden kaleme...

Gecenin karanlığı mi daha karanlıktı
Yoksa kalbindeki sızı mi genç kadının
Ay yavaşça güneşe bıraktı yerini
Düşünceler boğarken kadını
Kendi sessizliğinde

Mantık ve kalbin savaşı
Çekerken içeri her nefeste kadını
1 0 yenildi her yakarıșta mantık
Acıyı bile bile kaybetti savaşı
İlmek ilmek, düğüm düğüm

Hayatın kırılganlığı vuruşuyla
Bitirdi savaşı geriye bir hüzün
Çiftleşen kalp atışlarından
Düzensiz kesik birini bıraktı
Kadın paramparça kalp yarım...

Ölüyordu ruhu kadının
İnceliklerinden,
Kırılganlığından, sabırsızlığından
Bozuk bir ritimde takılı
Kendi savaşından kayıp
Ölüyordu kadın ruhen,
Bedeni kayıp.

Muhtaç adamın dönüp vereceği
Öpücüğe tek bir
Ölüyordu kadın sessizliğe mahkum
Her bir adımında kurtarıcısının
Öldürüyordu adam kadını
Her saniye geçirdiği uzakta
Yakınında belki
Ama uzakta.

Çılga İŞCAN
23.05.2016. İYTE

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Köşe Başı