ÖLÜMÜN İZİ

Aynadaki ben gibi
Dünya
Yok olan
Benimle…

Şarkılar sağır artık
Susmuş…
Boğulmuş kendi sesinde.

Kalemler sanki kalemim
Deftere çakılmış
Ve kırık…

Resimler de aynı
Boşlukta
Anlamsız…

Güneş çeviriyor
Yüzünü
Ay doğmuyor yeniden
Onlar da ölü
Benim gibi…
Çılga İŞCAN


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Yastıkta saçlarının nasıl dağıldığını bilmek Dokunabilmek sana Tekrar ve tekrar düşebilmek sevdana Sana dönmek her sabahki gibi Tekrar ve tekrar Sende buluşabilmek Bilmek saçlarının kaçı siyah Kaçı beyaz Karda kalmış gözlerin Neden böyle neden değil Kışa baharın geldiği gibi Gelebilmek gözlerine bir bahar sabahı gibi Müjdelemek gibi mevsimleri Sana ve sadece sana Söylesene nasıl bir şey bilmek seni Her heceni içten içe Boydan boya bilebilmek Beşinci bir mevsime düşlemek Beni ve seni Nasıl bir şey söylesene Kışa, ilk bahar olabilmeyi Hazanın ortasıyken düşlemek
Devamı
Saatlerden ince bir karamsarlık Bir şişe şarap masada Sen, ben ve anılar Nazım'ın da dediği gibi aslında Tüm her şey Ne kadar da güzel şey Seni düşünmek Seni düşünebilmek yaşananlara rağmen Ümitlenmek ve tekrar ümitlenmek Her gece yeniden ve yine Ne güzel şey seni düşünmek Eski bir plakta yeni bir şarkı gibi Bir son biçilmemiș ve sana dair İşte tam da bu dakika karamsarlık Senin bana ait olamadığını hatırlamak Her bir notada, her bir nefeste Ve ben kırgın bir çiçek balkonda Çaresizce bekleyen Bekleyecek... Şarkıyı kendisinin söylemesini...
Devamı

Köşe Başı

Gece yarısını geçiyor saat Işıksız sokakta bir boş Hüzne sarılmış yalnızlık Uyuyor... Yanıp sönerken gölgeler Bekler gibi Köşe başında son kez Ritüellerini tamamlıyor Sessizce... Yükseliyor son kez sesler Kapılar için kapanacak teker teker Acıklı gramofonların sesi En uzağa gönderiyor Yavaşça...
Devamı