Bir Gece

Gecenin maviliğinde
Boşlukta yürüyorum
Süzülüyorum mehtapta
İnsanlar uyurken
Seninle…

Sıkıca tutunuyorum
Sana
Bırakman beni
Tek korkum
Hapseden ruhumu

Yukarılarda
Köyler, ağaçlar gibi gidiyor
Yavaşça, hızlıca
Kayboluyor

Havada geziniyoruz
Yürüyoruz sessizce
Donmuş gökyüzünde
Süzülen dağların arasından
Geçip gidiyoruz.

Boşlukta yürüyoruz
Bir gece yarısı
Süzülüyoruz boşlukta
Seninle…

Çılga İŞCAN

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Köşe Başı