MELEĞİN ÖLÜMÜ

Zaman duraksamada
İstasyondan geçen
Trenin havada asılı
Düdüğünün sesi gibi

Ölüm
Çırpınışlarındadır
Yere düşmüş meleğin
Hem ona ait hem de değil
Tatlı dokunuşlarında

Çayırı arayan baykuş
Dönüşüyor kötü kurda
Melek kaparken gözlerini
Yavaşça…

Etekler uçuşur
Yanan mumun aleviyle
Mızıka sesiyle
Böler geceyi
Bıçak…

Kilitlenir tren
Titreşen sesin
Sise kanat gerdiği
Garda isimsiz
Ve en son hiçbir şey
Her şeyde son bulur.

Çılga İŞCAN

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Yastıkta saçlarının nasıl dağıldığını bilmek Dokunabilmek sana Tekrar ve tekrar düşebilmek sevdana Sana dönmek her sabahki gibi Tekrar ve tekrar Sende buluşabilmek Bilmek saçlarının kaçı siyah Kaçı beyaz Karda kalmış gözlerin Neden böyle neden değil Kışa baharın geldiği gibi Gelebilmek gözlerine bir bahar sabahı gibi Müjdelemek gibi mevsimleri Sana ve sadece sana Söylesene nasıl bir şey bilmek seni Her heceni içten içe Boydan boya bilebilmek Beşinci bir mevsime düşlemek Beni ve seni Nasıl bir şey söylesene Kışa, ilk bahar olabilmeyi Hazanın ortasıyken düşlemek
Devamı
Saatlerden ince bir karamsarlık Bir şişe şarap masada Sen, ben ve anılar Nazım'ın da dediği gibi aslında Tüm her şey Ne kadar da güzel şey Seni düşünmek Seni düşünebilmek yaşananlara rağmen Ümitlenmek ve tekrar ümitlenmek Her gece yeniden ve yine Ne güzel şey seni düşünmek Eski bir plakta yeni bir şarkı gibi Bir son biçilmemiș ve sana dair İşte tam da bu dakika karamsarlık Senin bana ait olamadığını hatırlamak Her bir notada, her bir nefeste Ve ben kırgın bir çiçek balkonda Çaresizce bekleyen Bekleyecek... Şarkıyı kendisinin söylemesini...
Devamı

Köşe Başı

Gece yarısını geçiyor saat Işıksız sokakta bir boş Hüzne sarılmış yalnızlık Uyuyor... Yanıp sönerken gölgeler Bekler gibi Köşe başında son kez Ritüellerini tamamlıyor Sessizce... Yükseliyor son kez sesler Kapılar için kapanacak teker teker Acıklı gramofonların sesi En uzağa gönderiyor Yavaşça...
Devamı