Boşluk

Uyanıyorum

Çarşafların boşluğunda

Eskisi gibi

Yoksun yanımda

Dolaşıyorum

Serseriler gibi

Evde

Evimizde

Her şey değişmiş

Zaman dışında.

Hiçbir şey  değişmemiş

Aslında

Bırakılan son kadehler

Olduğu yerde

Mıhlanmış geçmişe

Öylece duruyor

Bıraktıklarımız

Eser yok

Eski halinden

Ölmüş

 çiçeklerimiz

İlgisizliğinin susuzluğundan

Son durak: Kapı

Vurulmuş kilitler

Çizgi çekilmiş

Tüm yaşanmışlığa…

Çılga İŞCAN