Bir yenilenişin öyküsü

Sana her ulasmaya calıstıgımda
Her kosusumda dususlerime ragmen
Tuza basmak gibiydi bu
Once kazıyarak kanatmak
Sonra da tuza basmak

Gunlerimi gecelerime
Gecelerimi de hecelerime bagladım
Her gece
ilmek ilmek isledim seni duslerime
Bile bile seni beni
Ve tum her seyi

Her oksadiginda saclarim
Yastigimi once yaraladım sonra sardım tum duygularımı
Duslerimdeki cenneti avuclarıma alip
Gece cokerken dusundum hep
Nelere deger oldugunu
Durdum dusundum ve yola koyuldum
Yildizlarimin pesinden

Beyaz yansımalar siyah duvarlarda buyuk kucuk iri ufak
Yasli bir adamın izinde
Kurdum cenneti
antik kelimeleri peslerken
Gozyaslarinin ulkesine

Duyuyorum yıkılısımin davullarını
Tum fisirtilarinda zaferlerinin gizlenmis
Biliyorum bu uzun surecek
Seni sokup atmak
Mehtap gosterirken yeni ufukları

Yeni bir dunya insaada
Yeni uzaklarda
Aranista  yasamın mucizesi
Ve tum yol gostericim
Cennetin melodilerindeki aldanislar
Bos bir tuvale dolarken
Aklıma dolan anılar

Yorumlar

  1. Bazen yenilişlerdir,
    Başlangıçların ilk ateşi,
    Düşüpte kalkmak için ayağa
    Ve yaşama baş kaldırmaktır...
    Her bir darbe bizleri,
    Yeni bir evrene,
    Geçiş yaptırmakta...
    Bazen yenilişler
    ve ardından sabırla bekleyişler...
    Aydınlığın habercisi...
    Yeniye giden yolda
    Çalı,31.10.19

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bilmek, bilebilmek seni

Köşe Başı